En bij het ochtendgloren......

Korea ligt eruit en ergens ben ik er wel blij om. Wachten tot 4 uur 's ochtends totdat de aftrap wordt genomen, was iets teveel van het goede. Sommige toeschouwers deden dan ook nog een dutje op de straat en werden vlak voor aanvang weer wakker.

Rondkijkend leek het meer een massa picknick. Mensen zaten op straat met matjes, bier, gevulde kip, kimpab etc. Enkele strijdgroepen waren uitgerust met trommels en hebben het gedurende de complete wedstrijd op een schreeuwen/zingen gezet.

Dit keer wel voor een scherm gezeten waar ze het voetbal op uitzonden. Op de foto's het grote kruispunt Gwangwhamoon (de ambassades, Kyobo bookstore en Korean Press Center liggen rondom dit kruispunt) waar meerdere grote schermen waren.

Over het enthousiasme van Korea's 12e man hoef ik denk ik niets meer te vertellen. Wat wel opvallend is, is dat voetbal hier niet zo sexe-gebonden is. Op straat waren misschien nog wel meer meisjes dan mannen.

De Korea Herald meldde dat er zo'n 1.2 miljoen mensen op straat waren waarvan er circa 200.000 bij dat kruispunt waar wij zaten.
Het meest indrukwekkende was het aanbreken van de ochtend. Op de foto zie je het standbeeld van X (weet naam niet, ja schande) met daarachter de hoofdingang van Kyongbokkung. De lucht ging van zwart naar donkerblauw en toen zomaar was het ochtend en zaten we met duizenden, verslagen Koreanen versuft naar de 2-0 op het scherm te kijken. Alle hoop verloren...

Welkom op deze vlucht van Korean Air

"Dames en Heren, welkom op deze vlucht van Korean Air. Middels deze video willen wij informeren over de veiligheidsinstructies aan boord van dit vliegtuig. In geval van een landing op zee, dient u zich te bevinden naar een van de nooduitgangen in het voorste, middelste en achterste gedeelte van het vliegtuig." Bla bla bla...

Je kent het wel, de video met veiligheidsinstructies in het vliegtuig. Altijd halfslachtig of niet naar geluisterd? Maar vanaf nu niet meer! 'k Heb afgelopen week de video voor de vlucht Amsterdam - Seoul ingesproken.

De eerste 15 minuten afwisselend te snel en te langzaam gepraat. Daarna ging het beter, hoewel ik om de minuut wel een boertje voelde opkomen (klinkt erg oncharmant maar ik was echt als de dood dat ik een klein boertje zou laten tijdens het opnemen temidden van 3 Koreaanse geluidstechnici).

Ik heb nou niet bepaald een goeie voice-over stem zonder accent, maar ik vraag me af of iemand dat nog gaat opmerken, haha. In ieder geval vlieg ik zelf eind juli met Korean Air en dan zal ik met volle aandacht eens echt naar de video gaan kijken.

Voetbalgekte

Ik weet niet meer waarom, maar het leek ons leuk om in het drukste gedeelte van Seoul naar de wedstrijd Korea - Togo te gaan kijken. Naar City Hall dus.
Hoewel de wedstrijd pas om 10 uur 's avonds startte, begon het voorprogramma al 's middags. Het werd op een gegeven moment zo druk dat ik nog even heb gedacht er niet levend weg te komen. Het hek waar ik tegen aan stond kraakte angstig en er is geen lichaamsdeel waar ik niet andermans elleboog voelde.

Zoveel duizenden mensen maar geen enkel incident meegemaakt. Geen vechtpartijen, geen dronkelappen en geen dreigende sfeer (nu waren er ook niet veel Togonezen in Seoul).

In de veronderstelling dat alle grote reclameschermen in Seoul het voetbal wel zouden uitzenden, zaten we tussen Namdaemun en City Hall op de hoofdweg met nog duizenden anderen. Helaas, het scherm waar wij voor zaten, bleef dezelfde spotjes afspelen en geen voetbal. Dus de menigte werd wat onrustig en een kwartier voor tijd moest iedereen op zoek naar een ander scherm.

BBQ met satesaus

Gister BBQ thuis. Voedsel ingeslagen bij Carrefour, een Franse supermarktketen hier in de buurt. Pindakaas, kappertjes, bieslook, olijven, heerlijk heerlijk!

Rond 7 uur is iedereen er: een rus, een koreaan, een Duitser, een Japanner, 4 Nederlanders, een Amerikaan, een Belg, een Italiaan en een Francaise. De rus drinkt wodka, de Francaise drinkt wijn, De Duitser eet al onze worsten op en drinkt bier, de Italiaan vraagt aarzelend of die bruine saus niet gewoon pindakaas is en De Nederlanders en de Belg geven de Amerikaan wat insides in de W-Europese cultuur.

Om 10 uur tv aan voor het NL elftal. Een keer opgesprongen voor een doelpunt. De Duitser en Italiaan zijn goed op de hoogte van NL voetbal. Met de Amerikaan wordt weer de discussie gevoerd waarom wij voetbal voetbal noemen en waarom zij soccer en football gebruiken.

Geen slapende Koreanen wakker maken

Okay, leven in Seoul is best wel vermoeiend. De continue drukte, auto's, keiharde muziek, neonlichten en tegen je opbotsende mensen staan garant voor een goeie nachtrust. Zodra ik m'n bed instap, val ik als een blok in slaap. 'k Ben niet zo'n overdag-slaper. Maar Koreanen zijn anders, die slapen te pas en te onpas.

Zaterdagmiddag, 3 p.m. metro vanuit Inchon naar Seoul
Lekker zonnetje, ben net bij omma geweest en heb daar wat gegeten (wat anders?). Zit in de metro terug een beetje te dromen en me te verheugen op rondstruinen in Insadong waar ik met Sunhye heb afgesproken.
Tegenover me zit een oude man, rond de 80 jaar misschien. Hij dommelt steeds meer in een diepe slaap. Ik zie z'n kunstgebit half uit z'n mond steken. Ja, kan gebeuren. Maar naarmate de tijd vordert, komen langzaamaan de eerste speekseldruppels ook uit z'n mond. Arghhhhh, wat te doen? Ik zit versteend op m'n bankje terwijl ik merk dat de hele coupon het ook ziet. Maar Koreanen zijn nummer 1 in stoicijns kijken als er iets genants gebeurt, dus daar heb je ook niet echt veel aan.
Okay, dus ik doe niets, maar kan op de een of andere manier m'n blik er niet van af wenden. En dan gebeurt het onafwendbare.....De metro stopt enigzins schokkend bij de volgende halte. Ik zie het kunstgebit uit z'n mond vallen en op de grond stuiteren. De man slaapt verder. De deuren openen en tegelijkertijd stuitert het kunstgebit naar buiten, het spoor op. Drie, vier meisjes die binnenkomen, zien iets vallen, bukken om het op te rapen en springen verschrikt weer omhoog als ze de gele neptandjes zien. De deuren sluiten zich en we gaan naar de volgende halte. De arme man slaapt nog steeds als een roos.

Meerdere mensen beginnen te overleggen wat er nu gebeuren moet. Een van de meisjes wekt de man. Hij wordt wakker en ze vertelt hem dat z'n gebit op het vorige station ligt. Hij kijkt haar ongelovig aan en zegt dat dat niet kan want zijn kunstgebit zit nog steeds in z'n mond. Een oudere vrouw zegt de man dat ie aan z'n kaak moet voelen want z'n tanden zitten er echt niet meer in. De man blijft ongelovig en beduusd zitten en valt uiteindelijk na 7 haltes gewoon weer in slaap.

Zondagmiddag, bus van Sinchon naar huis
Ik zit in de bus naar huis. Heb al eens geschreven hoe vloeiend de buschauffeurs hier rijden, kan lekker zijn als je moe bent. Je valt dan snel in slaap. Zo ook de man voor me. Hij heeft een professionele hikingoutfit aan, compleet met stok. Hij zal dus wel net teruggekomen zijn van een lange wandeling. De man slaapt, de buschauffeur kan geen normale bochten nemen en vlak voor mijn halte valt de man compleet van zijn stoel. Vallen is niet het goede woord, de rijstijl gecombineerd met de versuftheid van de man zorgen ervoor dat ie in een klap gelanceerd wordt op het middenpad. Terwijl de rest van de bus stoicijns voor zich uit blijft kijken, kan ik helaas niet stoppen met lachen. Zo ook de Koreaanse vrouw achter me. Ik wil wel stoppen met lachen, de man zit voor me en kan me dus horen, maar het gaat echt niet. Vlak voor ik uitstap, zie ik dat ie weer in slaap is gevallen.

Dinsdagmiddag, in de buurt van Sogang Universiteit
Ik loop met Nikai uit de metrohalte Sinchon. We lopen naar de sportvelden van Sogang waar wat kennissen aan het voetballen zijn. Onderweg, het is rond 2 uur 's middags, zien we langs de weg een man van middelbare leeftijd in pak slapen. Hij ligt er redelijk laveloos bij, 't zal wel een zware nacht zijn geweest. Z'n sigaretten en aansteker liggen in de buurt van z'n hoofd. Het is een raar tafereel maar niet eens zo heel bijzonder hier. Hoewel, deze man ligt er wel erg levenloos bij.
Een paar uur later passeren we hetzelfde punt. Ambulancewerkers hebben de man van de straatkant geplukt, hij ligt nu op de stoep in dezelfde slaaphouding als wij op de heenweg zagen. De ambulancewerkers weten ook niet wat ze met hem aan moeten, hij wil kennelijk niet wakker worden. Ze staan er met z'n tweetjes een beetje hulpeloos bij.

Geboekt!

Vrijdag 28 juli t/m Dinsdag 7 augustus

Zit stiekem al een lijstje te maken van alles wat ik in die 9 dagen wil doen. Naast familie en vrienden zien opvallend veel shoppen (ja, ik ben oppervlakkig), La Vallade, terrasjes, nasi rames, broodje haring en kroket (niet tegelijkertijd), witlof met ham en kaas (mam, maak jij wel, he?), Akitsu (Joyce, jij gaat wel mee, he?), Cinecenter, fietsen, Nieuwmarkt, Harry's (Juud, jij gaat wel mee, he?), tennissen (Eva!), Heinekenplein, De Bakkerswinkel, Tokyo Inn (Kyanne!) Vondelpark, dimsummen (Matthijs & Robert !!!!), Song Kwae, en hopenlijk ook nog een paar dagen Wijk aan Zee (maar zelfs Zandvoort is okay). En misschien ook nog een biertje bij Kesse (Karin, haha, nee niet bij Kesse natuurlijk!).

Een klein praktisch probleempje: heb geen werkende gsm, haha dus misschien logistiek nog ingewikkeld. (nog wel een oud simlockvrij ding, kan ik die prepaid opladen ergens op een en dezelfde dag zonder al teveel gedoe?)

Gewoon, om jullie te informeren over het weer

Zal wat vertellen over het weer: de zomer is hier aangebroken! 'T was de afgelopen dagen rond de 28 graden met volop zon! Dit in tegenstelling tot het weer in Amsterdam, geloof ik (hihihi). Gisteravond op een heel mooi terras gezeten, Vietnamees/Thais gegeten en een koud roseetje erbij. Kerstverlichting in de bomen, maar desalniettemin genieten.

De Koreaanse meisjes lopen al volop in megakorte rokjes. Beetje raar, korte rokjes met blote benen en hakken is hier okay, maar diepe decollete's niet. De Koreaanse meisjes lopen overigens al sinds midwinter in korte rokjes, met en zonder panties (gerucht gaat dat je afvalt als je zonder panty in de winter loopt, vanwege het bibberen van de kou. Ja, redelijk gestoorde gedachte maar klik maar eens op de volgende link: http://sunhyeinkorea.blogspot.com/2006/05/goh.html

Wat te doen?????????????

Mijn toekomst ligt niet in Korea, er zijn teveel dingen hier waar ik me niet aan kan aanpassen en die ik ook niet wil/kan accepteren. Maar wanneer nu terug naar Amsterdam? Ik weet het niet, ik weet het niet en ik blijf maar dubben......

Ga in ieder geval nog een semester Koreaans doen in juli en eind september, dus niet eerder dan half december terug naar NL. Maarja, m'n contract loopt 28 februari af, dus dan zou ik net zo goed nog 2 maandjes hier blijven. En ergens zie ik er een beetje tegenop om weer die hele verhuizing naar NL te regelen, laat staan baan + huis. Maar Kerst/Oud en Nieuw in NL klinkt ook erg goed.

Wat te doen?????????????????????????

Another Mi Hee

Was altijd in de veronderstelling dat ik de enige in heel NL was die "Mi Hee" heette. Totdat iemand me een keer zei nog een geadopteerd meisje te kennen met dezelfde naam. Nou okay, twee dan in NL.

In Korea is de naam "Mi Hee" echter zoals "Jan" en "Piet" in Nederland. Niet zo bijzonder dus. Net wezen eten in een Frans restaurantje gerund door Franse geadopteerden (dwz Koreanen die door Fransen zijn geadopteerd). Kennismaking gaat als volgt:

Matthieu: nice to meet you, what is your name?
Mi Hee: I'm Mi Hee
Matthieu: oh no, ANOTHER Mi Hee?
Mi Hee: how many Mi Hee's do you know?
Matthieu: Well, I know a Belgium Mi Hee, and a Mi Hee who owns a restaurant in Itaewon and now you. So three Mi Hee's.

In het Koreaans wordt "Mi Hee" overigens uitgesproken als Mie Hie in plaats van Mie Hee. Zal straks weer moeten wennen als mensen m'n naam op z'n Nederlands uitspreken.....

Van alles

Multiculturele ontmoeting met enkele ervaren hikers in Sorak.

En zo ziet je huis eruit met 4 meisjes op 40 vierkante meter.

M'n toekomstige huis + tuin + uitzicht.

M'n lievelingsplek/activiteit: struinen in Insadong.

Ledenmaten-coordinatie testen in een gameroom.

Met Eva in een Japanse bar.

In de bergen

Aangekomen in Sokcho, oostkust van Korea. Bij vertrek 24 graden in Seoul, aangekomen daar gevoelstemperatuur -10 graden. Wij, uitgerust met bikini's, rokjes en slippers, snel op zoek naar de plaatselijke winterkledingcollectie. Resultaat: stukje Centre Parcs in Korea. Joyce en ik konden het niet laten om hetzelfde afschuwelijke vestje in blauw en lila te kopen.

Volgende dag regen in de bergen van Sorak. Maar niets houdt ons tegen, dus op naar modeflater nr. 2: fluoriscerende regenpakjes.

Rond het middaguur klaart alles op en kunnen we onze diepe gesprekken temidden van dit natuurgeweld voortzetten. We praten voor de verandering maar weer eens over onze stoelgang (nee, geen grap, dit was een dagelijks terugkerend onderwerp) en over dromen en passies. We besluiten om binnen nu en vijf jaar schrijfsters te worden (van een smoelenboek en een chicklit), een Korean giftshop te openen, en een tijdschrift op de markt te brengen. Het een wat realistischer dan het ander, maar dromen kan nooit kwaad.

Hi Seoul Festival

Zondag

In het centrum van Seoul, vlakbij de city hall, wordt jaarlijks het Hi Seoul Festival gehouden. Verschillende optredens, eettentjes en als afsluiting vuurwerk vanaf het dak van het Seoul Plaza Hotel. Vuurwerk was echt schitterend ondersteunt door live klassieke muziek op het podium.

Na afloop van het vuurwerk kwam er een cameraman van KBS (Korean Broadcasting Station) met het verzoek om voor de camera te vertellen wat we van het hele festival vonden.

Nagels, thee & de Seoul Tower

Zaterdagmiddag in de Ewha wijk onze nagels laten doen. Terwijl ik met m'n voeten in een eucalyptusbadje zit, laat Daan "hello kitty" op haar duimen zetten, ondergaat Eva een french manicure met pijnlijke handmassage en laat Joyce een sieraad in haar pink plaatsen.
Verder nog naar de Seoul Tower geweest en thee gedronken in een theepaviljoen in Insadong. Helaas was de thee wat minder, als ook de bijgeleverde rijstsnacks.

Perfecte combi: sauna's en bermuda's

Heeft circa 5 saunabezoeken gekost voordat ik gewend was aan al dat naakt in Nederlandse sauna's. Mannen en vrouwen die rustig wijdbeens tegenover je zitten, terwijl jij met stijfgesloten ogen probeert te relaxen....

In Korea pakken ze het anders aan: men neme een oranje oversized bermuda en een bijpassend t-shirt en verplichten dit om te dragen in het gemeenschappelijk deel van de sauna. Geen spatje erotiek gegarandeerd! !!

Tennissen

Het bruine gebouw op de achtergrond is waar ik woon. 'k Hoor al maanden vanaf half 8 'sochtends het geluid van tennisballen maar de drempel was iets te hoog om deze, door voornamelijk oudere Koreaanse mannen bezette tennisbaan, op te stappen. Maar gesterkt door Eva d'r tennislust dan toch maar het veld op. In rok en slippertjes eens informeren of we een keer vrij kunnen spelen....

Mi Hee: kunnen we morgen een uurtje vrijspelen?
Man: ehm, hebben jullie wel goeie schoenen?
Mi Hee: ja, morgen hebben we tenniskleding en goede schoenen.
Man: waarom spelen jullie nu niet even?
Mi Hee: ik kan niet tennissen op teenslippers.

Man haalt een paar sokken en tovert tennisschoenen tevoorschijn (weliswaar 3 maten te groot, maargoed).

Man: speel nu maar even.
Mi Hee: nee, we hebben nu geen tijd, graag morgenochtend. Kan dat?
Man: nee, speel nu eerst maar even, 1o minuutjes.

Ondertussen komen Daan en Joyce in zomerjurkjes de court oplopen. De aanwezige mannen vallen bijna flauw van zoveel onverwacht blond schoon op hun tennisbaan.

Mi Hee: okay, dan spelen we nu en komen morgenochtend weer.

Terwijl Eva en ik een balletje slaan, voel ik de ogen van de Koreanen in m'n rug prikken. M'n slagen worden er niet echt beter van. Uiteindelijk ontkomen we er niet aan: er moet gedubbeld worden. Na elke goeie slag volgt een oprecht "Nice ball" (op z'n koreaans uitgesproken meer "Nai-cu Ball-u").

Promotie van Koreaans eten

"We gaan naar een onwijs leuke vismarkt, kun je je eigen visje uitzoeken en dan lekker verse sashimi eten met allerlei bijgerechten!". Zo luidde mijn promopraatje voordat we naar de Noryangjin Vismarkt in Seoul togen. Na een rondje over de markt, snel een restaurantje in en verse vis besteld. Echter, Koreaanse verse vis is niet helemaal zoals Japanse sushi en sashimi dus niet alle gerechten vielen evengoed in de smaak. Voelde me soms enigzins gekrenkt in m'n Koreaanse trots......
Nu hield ik altijd al wel van gekruid eten, maar kennelijk zijn mijn smaakpupillen hier echt doorgeslagen! Wetende dat Eva, Joyce en Daan hun scherp-gekruid-eten-grens iets lager ligt dan de mijne, kon ik het toch niet laten om samen met BoYoung een hele tafel met roodgekleurd (van de pepers) voedsel te bestellen. Als ze het zouden proeven, zouden ze wel om zijn, zo was mijn redenering.
Na ons vismarktavontuur en darmkrampjes van het hete eten, dan maar naar een Japans fusion restaurant (ook mijn favoriet, maar ik kan toch moeilijk Japanse fusion gaan promoten). Viel beter in de smaak.
En als de nood echt hoog is, duiken we de beste bakkerij in Seoul in voor wat heerlijke taartjes met koffie.

The Dutch Have Arrived!

Dan sta je zomaar aan de andere kant van de wereld weer oog in oog met (een deel) van je liefste vriendinnen uit Amsterdam! Werd nog bijna (bijna dan) emotioneel en voelde een kleine brok toen ze door de schuifdeuren kwamen. Na de lunch meteen attractie no. 1 bekeken: Kyongbokkung. Het weer was heerlijk, zelfs een beetje benauwd (ja, 'k blijf een echte Hollander, eindeloos door blijven zagen over het weer. Koreanen Enpraten niet over het weer, zij besteden hun gesprekken liever aan eten. Heeft ook mijn voorkeur, is veel leuker gespreksonderwerp). Wisseling van de wacht bekeken en bekeken worden door de Koreanen. Althans, Eva, Joyce en Daan dan. Hoewel hier heus wel wat witneusjes rondlopen, vallen ze toch best wel op.
's Avonds ge-BBQ-ed en daarna in een fijne cocktailbar aan de mojito's, champagnecocktails en caiparinha's. Het leven is goed!
Er moest natuurlijk meteen worden genoreabangt (karaoke) en in een snelvaarttempo hebben we zo'n 30 nummers in een uurtje gezongen (sommige van ons gezongen, andere gefluisterd en weer andere meer geblerd). Het enthousiasme was zo groot dat het einde van de liedjes werd geskipt (teveel herhaling van hetzelfde) om snel door te kunnen naar het volgende nummer.

Sex & the city

Sex and the City wordt hier eindeloos herhaalt. Godzijdank, want m'n Koreaans is absoluut ontoereikend om de hysterie en drama op de Koreaanse zenders te volgen. Maar dat terzijde.

Heb van de week voor de zoveelste keer de aflevering gezien waarin Carrie in Parijs zit, haar vriendinnen mist, en in de Diorwinkel onderuit gaat. T' is een van de weinige programma's waarbij ik gegarandeerd elke keer weer hardop zit te lachen voor de buis.

Maar niet gisteren.....gister was de aflevering waarin Carrie eenzaam door de Parijse straten banjert, een restaurant ziet en door de ramen zo'n gezellige vriendinnengroep (klinkt wel erg Flair-achtig, sorry daarvoor) ziet zitten. Ze blijft net te lang kijken, staren eigenlijk, en belt daarna in tranen Miranda op.

Nu ben ik geen Carrie en heb ik ook geen vriendin die Miranda heet en zit ik al zeker niet in Parijs. En bovenal, ik hoef niet opgehaald te worden door Big om weer met m'n vriendinnen herenigd te worden want mijn vriendinnen komen gewoon naar mij! Ook al zit ik aan de andere kant van de wereld, ze komen naar mij! Deze week al! Jippieeeeeeeeee!!!!!!!

Weg van de kimchilucht

Dringend behoefte aan schone lucht. Dus snel een trein gepakt naar buiten Seoul. Na maanden kimchiluchten in de bus, overvolle metro's en zelfs in je eigen huis elke keer als je de koelkast opentrekt, dan eindelijk frisse lucht.

Met Vasco en Sunhye naar Gangchon gereisd, circa 1,5 uur naar het oosten. Was bijna vergeten dat Korea meer heeft dan appartementen, appartementen en appartementen. Heb bergen en rivieren gezien, zowaar.

Pension gevonden en de volgende dag met jawel, een tandem (voor het Centre Parcs gevoel) naar de dichtstbijzijnde waterval gefietst. Prachtig weer, aparte fietspaden, bergen en nog eens bergen. Genieten! Foto's van de tandem zijn vast binnenkort te vinden op Sunhye d'r blog (ziet er vrij belachelijk doch komisch uit. Tandem-en is trouwens nog niet niks. Achterop gezeten heb je wel een stuur maar totaal geen controle. Bochten maken is vrij lastig, zeker als je als een gek zit mee te sturen zonder enig resultaat).

Na de waterval nog een bescheiden bergbeklimming gemaakt en rennend (levensgevaarlijk maar ik moest Vasco, onze Welpenleider, volgen) die berg weer af. Beneden aangekomen het streekgerecht, Dak-galbi (Kip), gegeten en in de stromende regen met van die schattige, lompe regenmantels aan, teruggetandemt naar het dorpje.

Familieperikelen (deel 2)

Na mijn mail aan m'n vader, eergisteren een sms-je gestuurd met de vraag of ie me het nieuwe nummer van Hyun Hee, m'n andere halfbroertje wil geven. Antwoord was nogal cryptisch:

"everyday read e-mail. Now highway. Tomorrow e-mail. HyunHee's number 010- 4635-3232".

Leest hij elke dag z'n mail in de hoop dat ik hem heb gemaild? Of wil hij elke dag mailen maar heeft ie er geen tijd voor? Stuurt ie morgen een mail of moet ik hem mailen? Anyway, het belangrijkste snap ik wel, het nummer van m'n broertje staat erin.

Net in de bus een grappige sms correspondentie met Hyun Hee gehad:

Mi Hee: Hyun Hee, this is Mi Hee. I live in Seoul now. Let's meet soon.
Hyun Hee: Who is this?
Mi Hee: It is me, Mi Hee!
Hyun Hee: Who's phone is this?
Mi Hee: It is my phone, Mi Hee!
Hyun Hee: are you Mi Hee, my older sister?
Mi Hee: yes, it's me! I am in Inchon this Saturday (woont m'n moeder en Hyun Hee woont daar ook).
Hyun Hee: Noena (= oudere zus), I miss you. I want to meet you. 12 o' clock Bugae Station?
Mi Hee: Mazajo! (= bevestiging).