Week 11: 100-dagen verjaardag

In Korea vieren ze de 100ste dag van de baby (=precies een jaar na conceptie). We waren uitgenodigd bij Martin en Judy om Josephine's verjaardag te vieren. Gezellige reunie met Doc, Lisa en de eerste keer dat Niko en Josephine oog voor elkaar hadden.
In Korea we celebrate baby's 100th-day birthday which is exactly a year after conception. We were invited by Martin and Judy to celebrate Josephine's birthday. Nice reunion with Doc, Lisa and the first time Niko and Josephine had eye for each other.

Op het eerste gezicht niet geinteresseerd..
Not interested at first..


Toch wel leuk, zo'n speelmaatje!
Kinda fun, a girl playmate!


Trotse papa's en babies zonder nek
Proud daddies and babies without neck


Doc met Niko
Doc with Niko


Na de champagne en gerookte ham in huize Kay nog even een wandeling in Kyongbokkung gemaakt.
After the champagne and smoked ham in the Kay residence we went for a nice walk in the Kyongbokkung temple garden.

Week 11: Tante Eva

Tante Eva is expert gekke-bekken en rare geluiden maken. Veel beter dan mama.
Auntie Eva is an expert in funny faces and sounds. Much better than mommy.

Niko na z'n avondmaal; voldaan en slaperig.
Niko after his dinner: satisfied and sleepy.

Week 11: Mirror, mirror on the wall

Niko heeft zichzelf ontdekt...
Niko discovered Niko....
(Voice-over by aunt Eva)

Week 10: Belly time!

Tussen alle Belgische truffels door, moeten we af en toe ook effe op ons buik spelen. Dat schijnt goed te zijn voor z'n motoriek dus doen we braaf elke dag onze oefeningen. Maar Niko heeft er wel echt een hekel aan dus nu hebben we als compromis maar een kussentje erbij.

Duing our breaks from eating Belgium chocolates, we need to get some tummy time in. This seems to be good for Niko's motor skills so we diligently do our exercises every day. He hates it though, so to compromise we use the breastfeeding pillow.

Week 10: AZ Kampioen!!!!!!!!

AZ is kampioen! Niko en papa in hun AZ outifts...Staat mooi he, Mick? Ook al is het geen Ajax shirt.
AZ (my brother's soccer team) won the championship! Niko and daddy in their AZ jersey's...



En verder kijken we graag tv op ons kussentje.
And we love to watch TV on our pillow.

Week 10: Niko and his uncle Yu-Chan

Eva is aangekomen. Niko z'n Belgische tante was volgepakt met Belgische truffels, nieuwe kleertjes en veel knuffels!
Eva has arrived. Niko's auntie from Belgium came with Belgium chocolate, new clothes and lots of hugs!



Wat nog meer deze week? M'n vader kwam weer vanuit het niets opgedoken. Gister kwam ie om afscheid te nemen; hij emigreert met vrouw en kind naar Bangkok. Yu-Chan, z'n zoontje van 2,5, is Niko z'n oom en ze waren lekker zoet in het restaurant waar we lunchte.
What else this week? My dad popped up out of nowhere. Yesterday he came to say goodbye; he's moving to Bangkok with wife and child next week. Yu-Chan, his 2,5yr old son, is Niko's uncle and they were pretty adorable and sweet during our lunch.




M'n vader z'n vrouw (erg lief) had een hele kist met kleertjes meegenomen en we kregen een mooie eetstoel voor Niko.
My dad's wife brought a whole box full of Yu-Chan's clothes and they gave us a nice dinner chair for Niko.

Week 9: How we spend our days

He's developing every day. Hitting the ball, making sounds, grabbing our nose, smiling tons. Our days are simple and routine yet very happy. We now understand why parents go nuts over the smallest things, like purposely striking the ball. I used to say to parents 'ya tell me when he's walking', but now the slightest new sound or gesture sends us into hysterics. Beautiful and a little pathetic, I'm sure.

Week 9: Parents testing other parents

So apparently it is a lot of fun for experienced parents to test the skills of new, inexperienced parents:

We got this great package from Misu, Greg and Mazy from Toronto. A very cute hat + vest, 2 sweet little books, some post-its and tadatada.....Canucks pj's for Niko! Needless to say that Juma got really, really excited. And even though Niko was a little cranky at 7pm, we had to put the pj's on immediately.

Although the post-it had already warned us that the pj's might be a little small, we somehow managed to squeeze our son into it. After that, he could only lie still (which was great 'cause the only thing he was supposed to do was fall asleep). It was a built-in swaddle.

Juma insisted he wear the pj's to bed that very night(apparently, hockey playoffs start this week). However, after his late evening feed, mommy had to change his diaper and she just wanted to rip the orca (not shark) pj's apart. The 1000 buttons and the fact that Niko's face was slightly blue was a clear indication that someone had bought potentially great but at this point clearly dangerous pj's.

We still love the pj's (very thoughtful Greg, thank-you, seriously!) and are figuring out a way to make them bigger (we have an amazing tailor here).

Go Canucks Go!

Week 9: Migrezy, I got it...

Yes, I will continue to write about Niko's adventures in English (the translation was impressive though).

Instead of punching he is now grabbing things which is huge 'cause Juma thought that Niko was spastic (he always had his fists clenched like all other babies). We do bathe him every day so I don't know why his nails still look dirty in the pic.



Juma's friends sent us these adorable Canucks pj's which I will write more about in the next entry. For now just father and son in their shark jersey's.

Week 9: Playtime!

We zijn weer naar crazy-baby-land geweest oftwel Cheil Hospital. De kelder weer gevuld met 10-tallen babies, huilend van de inentingen, honger, wachten etc. Niko was weer op z'n best: grote ogen, stil en wachtend op z'n inentingen (was voorbereid op het ergste en had Juma achtergelaten om zelf buiten te wachten maar hij gaf geen kick).

Er was inderdaad een groeispurt: hij is in 1 maand van 54cm naar 62cm gegroeid en weegt nu 6,5kg. Dus hij heeft wel een groter bed verdiend wat vandaag is aangekomen (een ledikant, tot nu toe sliep ie in een wiegje). Lijkt wel te verzuipen in z'n nieuwe aanwinst maar sliep binnen een minuut! Goed te weten dat het gehuil en de hangerigheid van de afgelopen 10 dagen ergens voor diende....

Hij speelt superlief en maakt al grapjes. Als we laten merken dat we hem heel vermakelijk vinden, blijft ie herhalen wat ie denkt dat het was. En dat werkt natuurlijk weer op onze lachspieren. Zuigt op z'n duim, lacht er op los (vooral als we z'n luier verschonen, lijkt ie erg van te genieten) en verder kan ie het erg waarderen als Juma voor hem zingt. Kortom, we genieten nog steeds heel veel van 'm.

Een paar 'eigenaardigheden' waar ie hopelijk nog wel overheen groeit, zijn: 1) Om 4uur 's nachts wakker worden en dan na z'n voeding alleen maar op m'n borst willen slapen, hoe ongemakkelijk dat ook is. Verder slaapt ie door tot uurtje of 7.30. 2) Elke dag tussen 5-6 heeft ie een slecht humeur. Niets werkt behalve optillen, knuffelen en rondlopen. Stilstaan mag absoluut niet! 3) 's Avonds slaapt ie heerlijk en lang in z'n eigen bed. Overdag wil ie uitsluitend in iemand z'n armen slapen op z'n buik. Zelfs als ik 'm in diepe slaap heb gekregen en 'm in z'n bedje leg, wordt ie geheid na 10 minuten wakker en huilt dan heel beteuterd.

Verder voel ik me bij tijd en wijle nog wel heel erg onwetend, ondeskundig en doodvermoeid maar langzaamaan ook wel iets relaxter (heb nog nooit zo vaak als in de afgelopen weken het gevoel gehad te hebben gefaald/niet genoeg te hebben gedaan ook na Niko uren te hebben rondgedragen, geknuffeld, gewassen, gevoed, etc.).

Week 8: Growing spurts

So babies go through growth spurts and apparently it's uncomfortable. Babies don't express discomfort like the rest of us. Instead they squirm and writhe and squawk. Not much sleep this week but on the plus side, he did find his thumb (sometimes and by coincidence)!