Werkperikelen

Oude Baan
Nog 3 weken en dan is het wintersemester bij CDI afgelopen. Ik heb vorige week opgezegd want ben er in de afgelopen maanden achtergekomen dat ik en CDI geen goede match zijn. CDI is een grote organisatie met vele branches en franchises. De Ilsan Branch, waar ik sinds september werk, is in september gestart met een administratie en circa 9 docenten.

In het begin overheerste nog een gevoel van blijdschap dat ik snel een baan had gevonden die ook nog eens goed betaalde. Maar ik ben de afgelopen tijd echt met tegenzin naar m'n werk gegaan. De organisatie is een chaos, de baas van onze branch heeft in de afgelopen tijd de halve administratie ontslagen. Een meisje waar ik wel eens mee omging werd gewoon een dag voor Kerst ontslagen. De reden: ze zou te ambitieus zijn en een te grote mond hebben.

De administratieleden worden normaliter door CDI getraind zodat ze bekend zijn met het systeem en weten wat te communiceren richting ouders (klachten, vragen etc.). Maar de eigenaar van Ilsan wil steeds meer afwijken van de CDI regels wat voor iedereen natuurlijk erg verwarrend is. Vooral voor de administratie.

Ook in het kanoor hangen namelijk camera's dus ze kregen dikwijls te horen dat ze niet hard genoeg werkten, erg demotiverend! Doordat een groot deel van de Engelssprekende administratie is ontslagen, is er veel achterstand in de communicatie met ouders (elke instructor voert dagelijks ongeveer 3 RMA's in = Request for Management Action. Een RMA wordt ingevoerd als er iets mis is met het gedrag van een kind, cijfers etc.). Na 4 RMA's wordt een student geschorst. Hoe lullig dus als er een achterstand in de verwerking is en de ouders van een student in een keer op de hoogte worden gesteld van 3 RMA's tegelijkertijd!

Dan is er nog het probleem dat de eigenaar nieuwe adminstaf aanneemt die gebrekkig Engels spreekt. Voorbeeld, ik had een student ge-RMA-ed voor z'n slechte cijfers. Het berichtje luidde dat de ouders actiever betrokken moeten zijn bij z'n huiswerk en dat ie niet moet vergeten z'n online huiswerk te doen. De administratie begreep echter totaal niets van dit berichtje en stuurde een totaal ander bericht naar de ouders. Mijn student was de volgende les een beetje overstuur in m'n klas maar ik had geen idee wat en waar het mis was gegaan.

De eigenaar is vooral gefocused op zoveel mogelijk geld binnenhalen. Kwaliteit boeit hem niet, veel studenten en weinig klachten zijn zijn graadmeters. Dat betekent dus dat hij gebaat is bij zoveel mogelijk nieuwe aanmeldingen EN zoveel mogelijk nieuwe studenten in de klas. Hierdoor kregen de docenten er bijna elke les wel weer een nieuwe student bij (wat heel lastig is voor ons en de nieuwe student want je hebt eigenlijk geen tijd om alles uit te leggen. Ik heb al meerdere malen meegemaakt dat een nieuwe student licht snikkend in de les zat vanwege alle nieuwe dingen en mijn tijdsgebrek om het uit te leggen. Gelukkig pikken ze na een week alles feilloos op en weten ze wat er van ze verwacht wordt.).

Verder betekent dat ook dat wij dikwijls te horen krijgen dat we studenten midden in het semester moeten upgraden naar een hoger niveau. Niet omdat ze daar aan toe zijn, maar omdat er een nieuwe aanmelding is die de eigenaar niet wil weigeren. Ik heb dus al meerdere keren met een soort van pijn in mijn hart studenten naar het volgende niveau moeten sturen, die daar absoluut nog niet aan toe waren. Erg frustrerend voor de studenten want opeens zijn ze de slechtste in hun nieuwe klas en vaak pikken ze nog geen 20% op van wat de nieuwe docent zegt.

Verder begon ik meer en meer een soort van lichtelijke aversie te krijgen tegen de manier waarop we lesgeven. Hoewel het materiaal kwalitatief goed is, is er echt veel te weinig aandacht voor spreekvaardigheden. Er is ook geen enkele vrijheid voor docenten om iets van afwisseling in te brengen. In het begin vond ik het wel prima, gewoon je les voorbereiden en dan je ding doen. Maar het werd zo snel routine en dus saai.

Verder is er, om maar even in C&O (CO was m'n afstudeerrichting bij Communicatiewetenschap) termen te spreken, totaal geen mensgerichte manier van leidinggeven. Ik heb de afgelopen weken nog een intensieve grammatica cursus moeten geven in de ochtend. Er werd niet gevraagd of ik dat wilde, een week voor start kreeg ik het schema en de boeken. Het Chinees Nieuwjaar is hier een van de grootste feestdagen en iedereen had maandag vrij, behalve, wij bij CDI!

Kortom, genoeg redenen om te stoppen en ik moet eerlijk zeggen dat ik er erg naar uitkijk! Mijn klassen waren dit semester het belangrijkste en enigste lichtpuntje. Ik zal tijdens m'n laatste les proberen om wat foto's te maken.

Nieuw Baan!
Het positieve is dat in Seoul, CDI een bekende priveschool is met een goede reputatie. Dus deze werkervaring was zeker niet weggegooid. Via via hoorde ik van een vacature bij een kleine hagwon (=priveschool in koreaans) ongeveer 30 minuten van mijn huis. Paar weken geleden een gesprek gehad met de eigenaar en vorige week te horen gekregen dat ik eind februari kan beginnen.

Deze nieuwe school, New Directions, heeft slechts 100 studenten en 3 buitenlandse docenten (en 3 koreaanse docenten die het grammaticadeel verzorgen). Mijn werktijden zijn van 10.30-18.10 op z'n laatst. Elke docent geeft maximaal 5 uur per dag les van 50 minuten. De klassen zijn niet groter dan 5 studenten. Je hebt totale vrijheid in wat je doet met je klassen. Er zijn 10 betaalde vakantiedagen en als je langer vakantie wilt, moet je zelf voor een acceptabele vervanger zorgen. Ik ga hier zelfs minder lesuren geven, voor hetzelfde salaris met veel betere arbeidsvoorwaarden. 'k Had een heel goed gevoel bij de school en ook de eigenaar. Kijk erg uit naar "normale" werktijden. Kan dan 's avonds gaan sporten of afspreken met mensen. En kan dan weer normaal avondeten koken!

Heb er echt heel veel zin in, hoewel er wel veel voorbereidingstijd in zal zitten nu er totaal geen curriculum is waar je je aan moet houden. Maar dan kan ik eindelijk m'n eigen hersentjes en creativiteit weer eens uit de kast halen.

Onderwijs in het algemeen
Koreanen zijn totaal gefocused op educatie. Dat gecombineerd met hun nogal extreme aard zorgt soms in mijn ogen voor nogal buitensporige situaties. Voorbeeld: al mijn klassen hadden 5 weken wintervakantie. Gezien de stress die ze op hun eigen school hebben (de hoeveelheid huiswerk is niet te vergelijken met NL), hard nodig. Echter, de meeste kinderen gaan naast school ook nog naar circa 3 Hagwons voor extra Engelse les, Japanse les of Wiskunde. Voorbeeld: Lisa is een student van 10 jaar oud die na haar normale schooltijd nog naar 3 andere hagwons gaat (elke dag) en rond 10 uur thuis is van school. Dan maakt ze huiswerk en gaat rond een uur of 1 slapen. In de wintervakantie bieden de meeste hagwons nog extra klassen aan, zoals CDI, dus Lisa was 's ochtends in m'n grammaticaklas, ging daarna naar haar Wiskunde hagwon en daarna naar de Koreaanse Geschiendenis hagwon en kwam dan om 4 uur weer terug bij CDi voor haar reguliere Engelse les bij mij. Behoorlijk gestoord toch?

Ja, Korea.....Land van extremen zou ik bijna willen zeggen. Extreme kou, extreme aandacht voor educatie, etreem heet, rood eten, extreem veel verkeer, mensen, kimchi etc.etc. Maar ook veel extreem positieve dingen (extreem veel en lekker eten en extreem veel mogelijkheden om jezelf te vermaken).

Buigen, eten, buigen en eten...

Geen grap, dit is om 9 uur in de ochtend. Alles even vers en lekker hoewel ik nog geen manier heb gevonden om krab te eten. De Koreanen stoppen het gewoon met schaar en al in hun mond, kauwen wat en sorteren in hun mond het harde deel van het vlees. Vervolgens spugen ze dan de botjes uit. Niet echt mijn ding, zeg maar....
Op de 1e foto mijn oudste oom en halmoni, oma.

Op de 2e foto de kinderen van m'n jongste oom, een tweeling. Dit is de tweeling die tijdens hun eerste levensjaar gescheiden zijn opgegroeid omdat m'n oom niet voor 4 kids kon zorgen (hij heeft ook nog een andere tweeling).

Resultaat is dat het rechter jochie bij de moeder van m'n tante is opgegroeid en het linker jochie bij m'n oom. Sinds hun 1e verjaardag zijn ze weer samen en ze hebben een regelrechte hekel aan elkaar! Je hoeft geen opvoedkunde te hebben gestudeerd om dat te voorspellen. Er is veel jaloezie tussen de twee en dan heb je natuurlijk ook nog eens het typisch Koreaanse voortrekken van bepaalde kinderen. Mijn oom schroomt niet om te zeggen welke van de twee zijn favoriet is!

Op de 3e/4e foto de oudste tweeling, zij zijn nu 12 jaar oud. Ze dragen Hanbok's en beginnen (opde foto) bijna met het buigen-voor-geld. Ik wist wel dat ik m'n neefjes/nichtjes geld moest geven, maar niet dat dat met buigen gepaard ging. Dus ik had ze al geld gegeven voor die hele ceremonie. Toen m'n oom dat doorhad, moesten ze eerst het geld teruggeven en alsnog buigen. Hahaha....

Wederom een Nieuw Jaar

Alweer een hele tijd geen update maar hierbij weer enkele belevenissen vanuit Korea...

1e oud en nieuw
Alweer een maand geleden oud en nieuw gevierd. Hoewel, gevierd...Heb voor het eerst van m'n leven geen vuurwerk gehoord om 12 uur en geen glas champagne gedronken. Was wel erg vreemd. Verder was er geen massaal aftellen en is het hier ook niet zo'n zoenfestijn als in Nederland (hoewel dat niet eens zo'n nadeel was, haha).

We zijn naar een bar geweest in Hongdae, The Lounge, en hebben daar gezellig de avond doorgebracht. Daarna nog bij de Japanner gegeten en naar huis gegaan. De volgende dag waren alle drie de delen van Lord of the Rings op tv dus dat was zo'n beetje hoe ik 1 januari heb doorgebracht.

2e oud en nieuw
Dan hebben ze hier ook nog de viering van het nieuwe jaar volgens de Chineze kalendertelling. Gister is dus het nieuwe jaar begonnen en heel Korea heeft 4 dagen vrij (behalve CDI natuurlijk dus ik moet vandaag wel gewoon werken). Dit nieuwe jaar wordt gevierd met familie. Ben zondagochtend vroeg (om 7 uur opgestaan!!!) naar Inchon gegaan. M'n tantes en oma waren al een tijdje aan het koken (zij waren waarschijnlijk al om 6 uur opgestaan) en toen we binnenkwamen om 9 uur rook het hele huis al naar knoflook en rode pepers.

Ik ben een echte Koreaan (toch wel, soms) want kan toch wel erg genieten van een heerlijke, uitgebreide maaltijd om 10 uur 's ochtends!

Voordat we gingen ontbijten, hebben we/zij eerst nog samen gebeden en gezongen. Ook voor m'n overleden opa was een rijstkom neergezet. En oma zei een dankgebed op waarin ze hoopte op gezondheid voor m'n tante (die ligt in het ziekenhuis met 2 benen in het gips) en waarin ze bedankte voor mijn komst.

Na de maaltijd gingen m'n neefjes en nichtjes zich omkleden in traditionele kledij, hanbok, om vervolgens voor alle oudere aanwezigen te buigen. Dat buigen moet op een bepaalde manier en ik kan wel zeggen dat mijn gewrichten behoorlijk stijf zijn geworden in de afgelopen maanden want ik hoorde van alles kraken toen ik moest buigen voor m'n oma.

De jongeren buigen voor de ouderen en krijgen daarna geld. 'k Was na al dat gebuig dus zo'n 50 euro lichter (ik ben te oud om geld te krijgen voor mijn gebuig dus heeft alleen geld gekost, haha).

Daarna begint de chaos: de afzonderlijke takken van een familie gaan elkaar dan bezoeken zonder enig plan vooraf. Dus opeens werd er gebeld en stonden er een neef en nicht binnen. Er was net afgeruimd voor ons ontbijt, maar gasten moeten toch eten, dus hup, weer allerlei eten op tafel.

Daarna ben ik met wat familie naar m'n oudtante geweest. Zij heeft voor m'n moeder en mij gezorgd toen m'n moeder net uit het ziekenhuis kwam na de bevalling. Het was nog maar een paar uur later, maar ook hier werd de tafel snel gedekt en waren we rond 1 uur alweer krab aan het eten. De heren zaten al vanaf 's ochtends aan de Koreaanse whiskey, soju.

Na dit bezoek zijn we teruggegaan naar Seoul en ben ik 's avonds nog even naar het gasthuis Koroot geweest waar ook een klein feestje was.

Ben zo terug!!!

Sorry, even een tijdje geen update...Veel te vertellen maar effe geen tijd om het op te schrijven. Zal dit weekend eraan werken!

Oud en nieuw