Korea ligt eruit en ergens ben ik er wel blij om. Wachten tot 4 uur 's ochtends totdat de aftrap wordt genomen, was iets teveel van het goede. Sommige toeschouwers deden dan ook nog een dutje op de straat en werden vlak voor aanvang weer wakker.Rondkijkend leek het meer een massa picknick. Mensen zaten op straat met matjes, bier, gevulde kip, kimpab etc. Enkele strijdgroepen waren uitgerust met trommels en hebben het gedurende de complete wedstrijd op een schreeuwen/zingen gezet.
Dit keer wel voor een scherm gezeten waar ze het voetbal op uitzonden. Op de foto's het grote kruispunt Gwangwhamoon (de ambassades, Kyobo bookstore en Korean Press Center liggen rondom dit kruispunt) waar meerdere grote schermen waren.Over het enthousiasme van Korea's 12e man hoef ik denk ik niets meer te vertellen. Wat wel opvallend is, is dat voetbal hier niet zo sexe-gebonden is. Op straat waren misschien nog wel meer meisjes dan mannen.
De Korea Herald meldde dat er zo'n 1.2 miljoen mensen op straat waren waarvan er circa 200.000 bij dat kruispunt waar wij zaten.
Het meest indrukwekkende was het aanbreken van de ochtend. Op de foto zie je het standbeeld van X (weet naam niet, ja schande) met daarachter de hoofdingang van Kyongbokkung. De lucht ging van zwart naar donkerblauw en toen zomaar was het ochtend en zaten we met duizenden, verslagen Koreanen versuft naar de 2-0 op het scherm te kijken. Alle hoop verloren...
1 comment:
we kunnen elkaar een handje geven Mi, voor ons is het feest ook afgelopen..... snif
Post a Comment