Eva Wolf is de beste!

Jippie! Het is nu 23.20 in Korea en ik ben net thuis van werk. Wat een verrassing als je dan een grote envelop met een bekend handschrift in je postvak vindt....weer zo'n leuk pakketje, van Eva ditmaal!

Gevuld met tijdschriften en leuke kaartjes, ik ga straks heerlijk op bed m'n boekjes lezen. Thanx!

Overpeinzingen

Het besluit om weg te gaan uit je vertrouwde omgeving, doet van alles met je geest. Zo ervaar ik tenminste nu. Soms heel interessant om eens na te denken over dingen waar je eigenlijk nog nooit over hebt nagedacht, soms erg confronterend en vooral ook erg vermoeiend en soms ook erg zinloos.

Ter illustratie wat luchtige en wat serieuze overpeinzingen die me zoal bezighouden....

Luchtige overpeinzingen

• Waarom is een rol kimpab (in A-dam sushi) in Korea slechts 70 eurocent terwijl je in Amsterdam bij de Japanse toko op de nieuwmarkt circa 8 euro moet betalen voor dezelfde hoeveelheid?
• Waarom kan ik hier 's ochtends met moeite m'n bed uitkomen terwijl ik daar in NL nooit last van had?
• Hoe kan het dat er ook hier 4 seizoenen zijn, maar in tegenstelling tot NL er geen geleidelijke overgang tussen zit (m.a.w. de temperatuur is hier in 3 dagen tijd met 10 graden gedaald. Ik wist niet wat me overkwam!)?
• Waarom rijden de vrouwelijke buschauffeurs in Seoul zoveel beter dan de mannelijke?
• Waarom ruiken mijn Chineze klasgenoten altijd naar voedsel (erg "hinderlijk" als je zij aan zij zit en je buurman ruikt om 9 uur 's ochtends al naar knoflook)
• Hoe is het mogelijk dat op de Koreaanse tv nog meer onzin te zien is dan op de NL tv? (ter illustratie: tv programma waarin pubers die op dezelfde middelbare school zitten de gelegenheid hebben om voor de camera elkaar uit te schelden)
• Lijk ik op een japanse? (dit gezien het feit dat al meermalen taxichauffeurs "sayanaro" zeggen als ik uitstap)
  

De wat zwaardere overpeinzingen kunnen samengevat worden met de volgende trefwoorden/zinsneden/vragen: wie ben ik? koreaanse nederlander of nederlandse koreaan? waarom moet ik nu zoveel investeren in het leren van m'n moedertaal terwijl ik tot m'n 4e vloeiend koreaans sprak? wat is mijn thuis? wat definieert een thuis? wat is liefde, wat is houden van (Piet, het citaat "you can't be wise and in love at the same time" is niet erg hulpvol)? wat maakt je gelukkig, leef je je leven met een doel of leef je om te leven?

Ondertussen zijn ook mijn ideeen over adoptie wel iets veranderd. Nu ik meer en meer geadopteerden ken en spreek die hier weer terug zijn, besef ik steeds meer hoe onnatuurlijk het is om een baby/kind uit zijn natuurlijke omgeving te halen en in een geheel vreemde omgeving te laten opgroeien (hoe goed dat ook kan uitpakken). Alle geadopteerden hebben in meer of mindere mate toch wel een tikje meegekregen, de een worstelt er meer mee dan de ander.

Ik kom er ook achter dat ik mezelf gelukkig mag prijzen met mijn Koreaanse familie en de hele hereniging en de openheid daarover. Hoe frusterend is het als je biologische familie op het tweede gezicht toch niet zo open, hartelijk etc. is als je dacht? In mijn geval was de timing perfect, van beide kanten was er de wil om tijd en energie te steken in het opbouwen van een relatie. Hoe erg moet het zijn als je voor jezelf hebt besloten dat de tijd rijp is, en er dan in Korea achter komt dat het gevoel niet even sterk is bij je biologische familie....

En nee, ik ben niet depressief, heb ook geen dip. Maar zoals gezegd, onthechting uit je normale omgeving confronteert je met heel andere vragen. Mij althans....En ik weet het, soms helpt het niet om alles te overdenken en uit te pluizen. Soms moet je gewoon je verstand op NUL zetten en elke dag met voldoening (be)leven.

Toch is er een soort van (kleine, niet pikzwarte) leegte waarvan ik niet weet hoe die te vervullen......

한국어 시험

안녕!

De tentamens zijn achter de rug en de uitslagen zijn binnen:

• luistervaardigheid: 100%
• schrijfvaardigheid: 97%
• begrijpend lezen: 100%

Niet slecht na 5 weken Koreaans, toch? En dan nu het "drama":

• spreekvaardigheid: 67,5%

Ik was een van de slechtste van onze klas. Ook een prestatie toch? Het probleem is dat ik sowieso al 6 uur per dag Engels praat, en mijn omgang met Koreanen die uitsluitend Koreaans praten is nihil (behalve mijn familie dan). Dit in tegenstelling tot klasgenoten die Koreaanse ouders hebben of Koreaanse vrienden. Zij praten redelijk Koreaans maar hebben moeite met schrijven en lezen. Nouja, in ieder geval weer gemotiveerd om level 1 af te maken en door te gaan met level 2.

Op de bovenste foto 우리 선생님 (onze lerares). Heel aardige vrouw die helaas vanaf volgende week niet meer naar ons kneuzen hoeft te luisteren. We krijgen dan voor het tweede deel een nieuwe lerares.

Op de tweede foto 우리 반 (onze klas). Althans een deel ervan. Een combi van Chinezen, Japanners, Amerikaan, Canadees en een gekke Belg.

Vandaag hebben we gelunched in 신촌 (Sinchon) - okay, ik houd er nu mee op, met die Koreaanse tekens. Deed het alleen om indruk te maken op jullie haha, en op diegene die Koreaans kennen, zal dat het zeker niet!-. Het jongste meisje uit mijn klas, Ri-Jong, is nog maar 18 jaar en ze is opgegroeid in China (bovenste rij, meest linkse meisje). Haar Koreaanse ouders wonen daar nog steeds en vonden dat het kind in d'r uppie naar Korea moest om haar moedertaal te leren. Daarna moet ze hier naar de universiteit van haar ouders. Vandaag vertelde ze dat ze zich vreselijk eenzaam voelt en elke dag moet huilen omdat ze haar ouders mist. Haar vader belt haar elke dag uit China om te checken of ze wel hard studeert. Wat een leven!

Het valt me zwaar om alle college-uren aanwezig te zijn. Af en toe skip ik het eerste uur om me nog een keer om te draaien in bed. Maar de studie werpt zeker zijn vruchten af, het is echt een kick om week bij week te ontdekken dat je meer conversaties in de bus kan volgen, billboards kan lezen etc. En we zijn nog maar in week 5!

Ik kan nu al in het Koreaans korte sms-jes sturen naar mijn moeder,엄마, wat haar natuurlijk gelukkig stemt (met mijn zinnen tot nu toe - ik ben Mi Hee en kom uit Nederland en ben 28 jaar oud- was ze niet echt tevreden, haha).

Ga nu nog even wat lezen en naar maffe koreaans tv programma's kijken,

안녕이 가세요! (tot snel!)

미희 (Mi Hee)