Het leek omma wel leuk om me mee te nemen naar de bruiloft van de zus van de vriend van mijn broertje. Hun moeder was namelijk de oudbuurvrouw van mijn moeder. De bruiloft was in een Wedding Hall, een giga lelijk gebouw (zoals er vele zijn in de grote steden) waar naar hartelust getrouwd kan worden. Ook dit gaat op zijn Koreaans, dus snel en groots. Zo'n 5 fotografen nemen aan de lopende band foto's en dan zijn er ook nog 2 cameramannen die aan het opnemen zijn. Hoewel je zelf in de zaal aanwezig bent, kun je op een groot scherm hun opnamen al direct zien. Koreanen zijn een beetje mediagek.....
Van een gastenlijst leek geen sprake. Een aantal mensen hadden een uitnodiging ontvangen en die hadden allerlei aanhang meegenomen. Werkelijk iedereen die ook maar een connectie heeft met het bruidspaar komt naar de ceremonie. Ik vermoed dat bruid en bruidegom zelf circa 30% van de aanwezigen niet kenden/eerder gezien had. Maar dat maakt allemaal niet uit, iedereen is welkom. Een bruiloft is ook een soort van show voor de ouders van de bruid en bruidegom.De ceremonie zelf bestond uit een lange speech van een voorganger. Centraal staan hierin de prestaties van de bruid en bruidegom in het sociale leven, dus het feit dat de bruidegom op de meest vooraanstaande universiteit had gezeten (Seoul national University) werd slechts 100 keer genoemd. Van een romantische kus was ook geen sprake, een korte buiging over en weer was het ultieme intieme moment van de ceremonie.
Na de ceremonie rent iedereen als een gek naar de 1e verdieping waar een buffet is opgesteld. Omma wilde om te voorkomen dat we bij het buffet zouden moeten wachten, halverwege de speech de zaal al verlaten. Erg genant, hoewel de koreanen dat volgens mij niet vonden (maar niemand volgde haar, hm). Na wat heen en weer getrek aan mijn arm liepen we stilletjes van voor uit de zaal naar achter om naar het buffet te gaan. Ik schaamde me dood! Maar aangekomen in de eetzaal bleek omma toch niet zo'n aso als ik dacht: bijna alle tafels zaten al vol met gasten die uberhaupt niet naar de ceremoniezaal waren geweest maar linea recta naar het buffet. Zoals gezegd, eten staat nogal centraal in het dagelijks leven van de Koreaan.
2 comments:
Jeetje Mi Hee, de manier waarop je dit opschrijft ook, ik lig echt helemaal in een deuk. Hier had ik echt graag bij willen zijn, die mensen die gewoon alleen maar voor het eten komen, ik zit hier gewoon echt hardop in m'n stoel te lachen!
Haha, de liefde van de koreaan gaat door de maag zullen we maar zeggen!
Post a Comment