Oja, Manila!

Nog een goed excuus voor het niet bloggen: ben 5 weken in Manila geweest voor werk (cultural awareness training voor een Koreaanse bank). Super!

Deel van het programma was een Local Community Service project. Onze deelnemers hebben via fundraising events geld verzameld voor een school in een vulkaangebied waar een stam jaren geleden onder as werd bedolven na een uitbarsting.



De deelnemers mochten 4 weken geen Koreaans praten, eten etc. Halverwege hebben we als compromis een Korean Night gehouden, volledig met soju en karaoke. Links SangMoo, een deelnemer, en rechts Juma!


De deelnemers waren geweldig, namen elke uitdaging aan en maakten dagen van 13-14 uur (cursusuren, activiteiten en opdrachten). Heb met sommige van hen een speciale band opgebouwd en zie bv SeongSoo nog regelmatig.

JooYoung, oftewel Johnny, een heel sympthieke man waar ik veel van hem geleerd. Ongelooflijk positive instelling en altijd 100% inzet ook al was z'n Engels heel erg beperkt.


De Philippijnen is een raar land; corruptie, geweld, de beveiligingsman bij de Starbucks draagt een geweer. Maar ook Manila Bay met veel restaurants, luxe warenhuizen waar Europese merken worden verkocht. Kortom, grote tegenstellingen. Op de foto SeongSoo en 2 van de vrouwelijke deelnemers.
Deze avond volgde na een zware dag dus de Koreanen gingen helemaal los; dansen op tafels, zingen met de band maar de volgende dag wel weer om 7.30am in de conferentiezaal.


Nog even terug naar het Aeta dorp: vele dozen met schoolspullen ingezameld en aan de klassen uitgedeeld. De volgende dag een artikel in een van de nationale dagbladen, geslaagde publiciteitsactie maar veel gemengde gevoelens onder de deelnemers en wijzelf. De mensen worden arm gehouden wat erg frusterend is om te zien.



Ja, de girly / juicy bars....gewoon niet omheen te zeilen. Zijn met collega's een avondje wat wezen rondkijken en samengevat was het onwerkelijk en erg bedroevend. Mooie meisjes, jong en wanhopig. Dansend in tientallen in de hoop een rijke Duitser aan de haak te slaan. Op de foto uiteraard geen meiden, maar minder mooie omgebouwde mannen.


We verbleven in het Asian Institute of Management in het zakendistric in Manila. Omgeven door restaurants en luxe maar meteen daarbuiten droeve armoede met lijmsnuivende kinderen langs de kant van de straten.


Nog eentje van de Aeta stam.


Brett en Juma, 2 van m'n collega's. Een Nieuw Zeelandse oud-rugby speler en een Canadees. Hard gewerkt maar ook veel plezier gemaakt...