The Wedding

Vorig weekend trouwde Jung Sub, m'n 24-jarige Koreaanse halfbroertje. Vanwege een ongeplande zwangerschap van Hyo Jin, z'n vriendin, moest er snel een trouwerij worden geregeld.















Na weken vol gedoe tussen beide families (je wilt niet weten hoeveel ingewikkelde tradities hier bij komen kijken), was het dan eindelijk zover. De avond ervoor was er al een hoop familie bij m'n moeder thuis, en aangezien m'n zusje opeens had besloten niet mee te doen aan dit hele huwelijk (principele overwegingen en wat oud familiezeer), had ze besloten niet te komen.

Het leek wel weer een soap: oma en tante togen met een mand vol eten naar m'n zusje d'r huis om haar over te halen toch te komen, oudtantes en ooms van in de 80 jaar die dachten dat ze met hun leeftijd m'n zusje wel zouden kunnen overhalen/dwingen, d'r vader die het met een gift cheque probeerde etc.

Maar de deur bleef gesloten en de telefoon onbeantwoord. M'n moeder was ondertussen in alle staten maar de volgende dag zat er toch niets anders op dan feest te vieren. 's Ochtends vroeg wurmpden m'n moeder, oma en tante zich in de traditionele hanboks en renden ze een voor een naar de kapper voor een hanbok-haircut (=opgestoken). Na een korte, doch duidelijke discussie, werd besloten (besloot ik) dat ik niet in hanbok hoefde en m'n haar en make-up ook zelf mocht doen. Mijn dag kon niet meer stuk.

Op naar de wedding hall! Maar ondertussen nog een snelle stop bij de hanbokwinkel want tante, moe en oma waren opeens erg in de war over hun gewaden. Enkele touwtjes/strikjes leken niet goed te zitten, dus de hankbokwinkel- mevrouw werd ingeschakeld voor assistentie.

Na een supersnelle ceremonie van 20 minuten, veel rook, geflits van camera's en een gastoptreden van een vriend van Jong Sub die zo vals zong dat het gewoon genant was, rende iedereen weer naar het buffet. Gelukkig ben ik ondertussen gewend geraakt aan dit fenomeen, dus het verbaasde niet zo erg meer. Zelfs niet dat er mensen in de buffetruimte zaten die niet eens de moeite hadden genomen naar de ceremonie ruimte te gaan, haha.

Na deze paar uur Koreaanse hectiek ben ik niet meer meegegaan naar m'n moeder d'r huis om daar met de familie nog verder te eten en te praten.

Hyo Jin verwacht in Maart een dochter. Dit is m'n moeder d'r eerste kleinkind en m'n oma d'r eerste achterkleinkind.