September 2005- september 2006:
Een duizelingwekkend jaar in Korea
Een duizelingwekkend jaar in Korea
Je stapt in, voelt opwinding, opkomende zenuwen. Je denkt ongeveer te weten wat er gaat gebeuren maar toch ook niet precies. Je weet dat het spannend, misschien zelfs eng gaat worden maar toch stap je in. Voordat de rit begint, lach je, je weet namelijk dat het sowieso goed gaat komen.
De rit begint kalm, langzaam schokkkend komt het karretje in beweging. Eerst een paar kleine loopings. Leuk! Als het zo blijft, kan ik het prima aan! Maar dan klimt het omhoog en omhoog. Een lichte paniek maakt zich van je meester. Waar gaat dit heen? Hoe lang nog omhoog? Wanneer stopt het? Kan ik er nog uit? Kan ik nog terug?
Te laat! je bent ingestapt en kan niet meer terug. Alleen nog maar vooruit en het afmaken. Alles over je heen laten komen, niet teveel uit je dak gaan en een beetje de kalmte bewaren. Gillen is okay zolang je er ook maar van kan genieten.
Maar die stomme kar blijft maar omhoog gaan en ja, je wilt weer controle. Je wilt eruit! Maar tegelijkertijd is dit toch wat je wilde? Geef je dus maar over en probeer er nou gewoon van te genieten.Okay.
Dan op de top schiet de rit omlaag, de diepte in. Gaat dit nog stoppen? Help! Nee, geen geintje, ik wil niet meer, help! Ben ik de enige die zich hier zo voelt?
Natuurlijk overleef je dit eerste obstakel. Maar net als je je hebt hersteld, gaat de kar wederom omhoog en keihard omlaag. Is dit een normale achtbaan? Voor je gevoel lijkt het of deze extremer, sneller en heftiger is dan alle andere waarin je hiervoor hebt gezeten.
Na wat een eeuwigheid lijkt, wordt de rit rustiger. Ja, dit is fijn! Dit tempo is toch ook leuk? Iets langzamer en iets meer voorspelbaar maargoed. Dit kun je wel aan! Het karretje komt langzaam schokkend weer tot stilstand. Je voelt een enorme kick, het leek bij voorbaat spannend te gaan worden, en het was ook indertijd eng en heftig, maar je hebt het gedurfd en bent er weer heelhuids uitgekomen. Je hebt het gedurfd en gedaan!
Weglopend van deze achtbaan, denk je alweer aan de volgende attractie......
2 comments:
Ongelooflijk dat je alweer een jaar weg bent. Wat vliegt de tijd. Wat heb je je Korea-avontuur mooi omschreven zeg. Enne de volgende attractie... ga je die beleven in NL of in Nieuw Zeeland? ;-)
1000xxx, Eef
mooie metafoor mi... Ik sluit me aan bij Juud, als ik heel egoistisch denk, zou ik je ook graag weer hier hebben.
Maar ik begrijp ook dat dat voor jou allemaal wat minder simpel ligt.
Probeer inderdaad zo veel mogelijk van je ritje genieten, vaak zijn ze veel sneller voorbij dan je dacht. De volgende attractie is vaak weer net zo leuk!
Post a Comment