Werkperikelen

Oude Baan
Nog 3 weken en dan is het wintersemester bij CDI afgelopen. Ik heb vorige week opgezegd want ben er in de afgelopen maanden achtergekomen dat ik en CDI geen goede match zijn. CDI is een grote organisatie met vele branches en franchises. De Ilsan Branch, waar ik sinds september werk, is in september gestart met een administratie en circa 9 docenten.

In het begin overheerste nog een gevoel van blijdschap dat ik snel een baan had gevonden die ook nog eens goed betaalde. Maar ik ben de afgelopen tijd echt met tegenzin naar m'n werk gegaan. De organisatie is een chaos, de baas van onze branch heeft in de afgelopen tijd de halve administratie ontslagen. Een meisje waar ik wel eens mee omging werd gewoon een dag voor Kerst ontslagen. De reden: ze zou te ambitieus zijn en een te grote mond hebben.

De administratieleden worden normaliter door CDI getraind zodat ze bekend zijn met het systeem en weten wat te communiceren richting ouders (klachten, vragen etc.). Maar de eigenaar van Ilsan wil steeds meer afwijken van de CDI regels wat voor iedereen natuurlijk erg verwarrend is. Vooral voor de administratie.

Ook in het kanoor hangen namelijk camera's dus ze kregen dikwijls te horen dat ze niet hard genoeg werkten, erg demotiverend! Doordat een groot deel van de Engelssprekende administratie is ontslagen, is er veel achterstand in de communicatie met ouders (elke instructor voert dagelijks ongeveer 3 RMA's in = Request for Management Action. Een RMA wordt ingevoerd als er iets mis is met het gedrag van een kind, cijfers etc.). Na 4 RMA's wordt een student geschorst. Hoe lullig dus als er een achterstand in de verwerking is en de ouders van een student in een keer op de hoogte worden gesteld van 3 RMA's tegelijkertijd!

Dan is er nog het probleem dat de eigenaar nieuwe adminstaf aanneemt die gebrekkig Engels spreekt. Voorbeeld, ik had een student ge-RMA-ed voor z'n slechte cijfers. Het berichtje luidde dat de ouders actiever betrokken moeten zijn bij z'n huiswerk en dat ie niet moet vergeten z'n online huiswerk te doen. De administratie begreep echter totaal niets van dit berichtje en stuurde een totaal ander bericht naar de ouders. Mijn student was de volgende les een beetje overstuur in m'n klas maar ik had geen idee wat en waar het mis was gegaan.

De eigenaar is vooral gefocused op zoveel mogelijk geld binnenhalen. Kwaliteit boeit hem niet, veel studenten en weinig klachten zijn zijn graadmeters. Dat betekent dus dat hij gebaat is bij zoveel mogelijk nieuwe aanmeldingen EN zoveel mogelijk nieuwe studenten in de klas. Hierdoor kregen de docenten er bijna elke les wel weer een nieuwe student bij (wat heel lastig is voor ons en de nieuwe student want je hebt eigenlijk geen tijd om alles uit te leggen. Ik heb al meerdere malen meegemaakt dat een nieuwe student licht snikkend in de les zat vanwege alle nieuwe dingen en mijn tijdsgebrek om het uit te leggen. Gelukkig pikken ze na een week alles feilloos op en weten ze wat er van ze verwacht wordt.).

Verder betekent dat ook dat wij dikwijls te horen krijgen dat we studenten midden in het semester moeten upgraden naar een hoger niveau. Niet omdat ze daar aan toe zijn, maar omdat er een nieuwe aanmelding is die de eigenaar niet wil weigeren. Ik heb dus al meerdere keren met een soort van pijn in mijn hart studenten naar het volgende niveau moeten sturen, die daar absoluut nog niet aan toe waren. Erg frustrerend voor de studenten want opeens zijn ze de slechtste in hun nieuwe klas en vaak pikken ze nog geen 20% op van wat de nieuwe docent zegt.

Verder begon ik meer en meer een soort van lichtelijke aversie te krijgen tegen de manier waarop we lesgeven. Hoewel het materiaal kwalitatief goed is, is er echt veel te weinig aandacht voor spreekvaardigheden. Er is ook geen enkele vrijheid voor docenten om iets van afwisseling in te brengen. In het begin vond ik het wel prima, gewoon je les voorbereiden en dan je ding doen. Maar het werd zo snel routine en dus saai.

Verder is er, om maar even in C&O (CO was m'n afstudeerrichting bij Communicatiewetenschap) termen te spreken, totaal geen mensgerichte manier van leidinggeven. Ik heb de afgelopen weken nog een intensieve grammatica cursus moeten geven in de ochtend. Er werd niet gevraagd of ik dat wilde, een week voor start kreeg ik het schema en de boeken. Het Chinees Nieuwjaar is hier een van de grootste feestdagen en iedereen had maandag vrij, behalve, wij bij CDI!

Kortom, genoeg redenen om te stoppen en ik moet eerlijk zeggen dat ik er erg naar uitkijk! Mijn klassen waren dit semester het belangrijkste en enigste lichtpuntje. Ik zal tijdens m'n laatste les proberen om wat foto's te maken.

Nieuw Baan!
Het positieve is dat in Seoul, CDI een bekende priveschool is met een goede reputatie. Dus deze werkervaring was zeker niet weggegooid. Via via hoorde ik van een vacature bij een kleine hagwon (=priveschool in koreaans) ongeveer 30 minuten van mijn huis. Paar weken geleden een gesprek gehad met de eigenaar en vorige week te horen gekregen dat ik eind februari kan beginnen.

Deze nieuwe school, New Directions, heeft slechts 100 studenten en 3 buitenlandse docenten (en 3 koreaanse docenten die het grammaticadeel verzorgen). Mijn werktijden zijn van 10.30-18.10 op z'n laatst. Elke docent geeft maximaal 5 uur per dag les van 50 minuten. De klassen zijn niet groter dan 5 studenten. Je hebt totale vrijheid in wat je doet met je klassen. Er zijn 10 betaalde vakantiedagen en als je langer vakantie wilt, moet je zelf voor een acceptabele vervanger zorgen. Ik ga hier zelfs minder lesuren geven, voor hetzelfde salaris met veel betere arbeidsvoorwaarden. 'k Had een heel goed gevoel bij de school en ook de eigenaar. Kijk erg uit naar "normale" werktijden. Kan dan 's avonds gaan sporten of afspreken met mensen. En kan dan weer normaal avondeten koken!

Heb er echt heel veel zin in, hoewel er wel veel voorbereidingstijd in zal zitten nu er totaal geen curriculum is waar je je aan moet houden. Maar dan kan ik eindelijk m'n eigen hersentjes en creativiteit weer eens uit de kast halen.

Onderwijs in het algemeen
Koreanen zijn totaal gefocused op educatie. Dat gecombineerd met hun nogal extreme aard zorgt soms in mijn ogen voor nogal buitensporige situaties. Voorbeeld: al mijn klassen hadden 5 weken wintervakantie. Gezien de stress die ze op hun eigen school hebben (de hoeveelheid huiswerk is niet te vergelijken met NL), hard nodig. Echter, de meeste kinderen gaan naast school ook nog naar circa 3 Hagwons voor extra Engelse les, Japanse les of Wiskunde. Voorbeeld: Lisa is een student van 10 jaar oud die na haar normale schooltijd nog naar 3 andere hagwons gaat (elke dag) en rond 10 uur thuis is van school. Dan maakt ze huiswerk en gaat rond een uur of 1 slapen. In de wintervakantie bieden de meeste hagwons nog extra klassen aan, zoals CDI, dus Lisa was 's ochtends in m'n grammaticaklas, ging daarna naar haar Wiskunde hagwon en daarna naar de Koreaanse Geschiendenis hagwon en kwam dan om 4 uur weer terug bij CDi voor haar reguliere Engelse les bij mij. Behoorlijk gestoord toch?

Ja, Korea.....Land van extremen zou ik bijna willen zeggen. Extreme kou, extreme aandacht voor educatie, etreem heet, rood eten, extreem veel verkeer, mensen, kimchi etc.etc. Maar ook veel extreem positieve dingen (extreem veel en lekker eten en extreem veel mogelijkheden om jezelf te vermaken).