Het is druk en druk. Ben nu een paar dagen in training bij CDI en de 1e dag was erg indrukwekkend. Dit is zeker geen bijbaantje. Op zich goed dat ze zo professioneel zijn, je wordt absoluut niet zomaar voor de klas gezet. Maar de voorbereidingen gaan erg ver en de werkwijze is behoorlijk Amerikaans:
- Ze zijn hier gek op testen en evaluaties. Elk onderdeel wordt getest en de uitslagen heb je dan binnen 5 minuten weer terug. Moet ik erg aan wennen.
- Het is een prive-instituut wat in 2007 de beurs op gaat. Geld speelt dus een grote rol.
- Ivm eventuele aantijgingen en klachten van de rijke ouders, wordt elke les opgenomenvia CCTV (dus geen geneuspeuter in de klas).
- 3x te laat in je les is ontslag
- Afwijken van het lesschema betekent een waarschuwing!
Het lesschema is heilig bij CDI. Een les van 3 uur is van minuut tot minuut voorgeschreven. Daarnaast is voorgeschreven hoe je elk onderdeel moet uitleggen. Alles zit didactisch gezien doordacht in elkaar, maar de mate van standaardisatie gaat ver.
Ben nu voor deel 1 geslaagd en mag lesgeven in English Chip (een van de makkelijkste programma's). Morgen deel 2 Memory English waar het vooral om grammatica gaat. Veel natives zakken voor die test en ik moet zeggen dat ik er echt voor moet gaan zitten (noun, verb, prepositions okay, maar die andere termen????)
Ben vandaag al wel ingeroosterd voor lesdagen dus ik ga er vanuit dat ik deel 2 ook ga halen. Zaterdag en zondag nog cursus en dan dinsdag aan de bak!
Doe ook nog dat vrijwilligerswerk met die jongetjes. Hun moeder vroeg of ik priveles wilde geven aan een bevriend gezin wat over een tijdje een jaar in Nieuw Zeeland gaat wonen. Betaald ook riant maar kan alleen op zondag en die ga ik echt proberen vrij te houden want moet toch ook huiswerk doen voor studie Koreaans. Nikai gaat kijken of hij het kan gaan doen.
In het Koreaanse werk en leefritme komen is de volgende uitdaging. Even niet meer denken aan werktijden van 8.30-18.00, eten om 19.30 en slapen om 23.30 (min of meer mijn dagindeling in NL). ....
Dit uitgetrokken tandje mist haar Amsterdamse vriendinnen! Heb gehoord dat het gat in het gebit nog steeds wordt gevoeld (geen stifttand nemen hoor, wil niet dat mijn plaatsje wordt ingenomen).
Het is hier leuk, het voelt goed en ook erg gezellig met de mensen die we kennen. We spreken veel met mensen af (veel Nederlanders!) en je leert door alle activiteiten ook veel mensen kennen. We hebben vanavond de housewarming dus de drank en hapjes staan al klaar. Verwachten ongeveer 15-20 mensen uit Seoul. Daarna stappen, de laatste vrijdag van de maand is Clubavond (voor 13 euro entree in alle clubs in het centrum)!
2 comments:
Jeetje Mi, wat een heftig programma krijg je voor je kiezen zeg! Wel super dat het zo goed gaat. En don't worry meisje, we zijn panisch voor de tandarts...
Mooi om te lezen dat je ondanks je drukke schema ook nog tijd hebt om lekker uit te gaan en housewarmings te geven Mi. Maar volgens mij past ons missen echt niet meer in het schema hoor, dan heb je helemaal geen tijd meer om te slapen :)
Je bent supergoed bezig en dit incomplete gebit is trots op je!
Post a Comment